Dag 7 – 23 april 2026 Vroeg uit de veren vandaag. De zon werpt haar eerste licht over de heuvels rond Yebra de Basa en zet het landschap in een warme gloed. Beneden in de gemeentelijke gîte rural start ik de dag rustig met een goede kop koffie uit de percolator. Het ontbijt is eenvoudig maar hartelijk aangeboden door de gemeente: koffie, brood, boter, marmelade en fruit. Meer moet dat niet zijn. Yebra de Basa: Bruno aan het ontbijt, de kerk en een indrukwekkende schoorsteen W

22 april 2026: Rust, ritme en kleine ontmoetingen onderweg Gisterenavond logeerden we in Hostal Apolo XI, vlak naast Hotel Apolo XI. Beide worden uitgebaat door dezelfde eigenaar – volgens mij de lokale overheid. Een hostal is hier een eenvoudigere en goedkopere versie van een hotel, maar perfect aangepast aan fietsers en wandelaars. Deze streek is duidelijk een paradijs voor wielertoeristen, mountainbikers en wandelaars. Overal vind je voorzieningen voor fietsers: veilige st

21 april 2026 Vandaag belooft opnieuw een zware dag te worden: zo’n 80 kilometer op het programma. Vanuit El Pont de Suert trekken we westwaarts, met als doel om binnen enkele dagen via de Somportpas de Pyreneeën opnieuw over te steken richting Frankrijk. Uiteindelijk willen we zo St-Jean-Pied-de-Port bereiken, voor velen het echte beginpunt van de Camino Francés. We ontbijten bij Concha in onze gezellige B&B. Bruno blijft nog even napraten, terwijl ik snel naar de bank ga om

20 april 2026 Al meer dan veertig jaar droom ik ervan om de Vall de Boí in de Catalaanse Pyreneeën te bezoeken. Deze relatief kleine vallei, die aansluit op de Via Aran en vervolgens de Via Catalan, is ongeveer 45 kilometer diep en – wat mij betreft – wereldberoemd om haar acht preromaanse Lombardische kerkjes. Ze werden gebouwd tussen het jaar 1000 en 1123 door de lokale adel, voornamelijk de familie Erill. Deze kerkjes vertonen opvallend veel gemeenschappelijke kenmerken. Z

19 april 2026 Na de zware rit van gisteren – 80 kilometer en twee stevige cols in de Pyreneeën – waren we meer dan klaar voor een goede nachtrust. Die vonden we in OLAcamp in Lès, vlakbij Bossòst: een camping en belevingscentrum waar ze buiten het hoogseizoen ook kamers verhuren in bungalows. We hadden geluk: slechts twee van de vier kamers waren bezet, waardoor we elk een eigen badkamer hadden. Comfort genoeg dus om te herstellen van de inspanningen. We bevinden ons al enkel

Dag 2: 18 april 2026 Zoals zo vaak ben ik vroeg wakker. Tot mijn verrassing is Bruno ook al snel uit de veren. Ons ontbijt is eenvoudig maar efficiënt: opnieuw pasta, na een avondmaal… met pasta. De rest nemen we mee als middagmaal. We beginnen ons stilaan echte wielrenners te voelen. Voor we vertrekken, maken we zelf nog even de kamer schoon – helemaal in orde voor de prijs die we betaalden. Rond 9 uur zijn we klaar om te vertrekken, en een kwartiertje later staan we aan de

Vandaag zijn we – Bruno en ik (opi) – vertrokken vanuit ons huisje in de Corbières, niet ver van Lagrasse. Met Peter achter het stuur reden we richting Pamiers, waar onze fietstocht echt zou beginnen. Bruno was om professionele redenen twee dagen later toegekomen dan voorzien, waardoor we onze oorspronkelijke plannen wat moesten aanpassen. Aanvankelijk wilden we vanuit ons huisje een groot deel van de Via Piemonte fietsen, via Fanjeaux – de bakermat van de Dominicanen – en ve

Morgen vertrekken we – Bruno en ik – voor de vijfde keer naar Santiago de Compostela, opnieuw ten voordele van het Rinus Pinifonds. Voor ons ligt een tocht van 1750 à 2000 kilometer, afhankelijk van de kleine omwegen en extra stops die we onderweg inlassen. Hij kwam vandaag met het vliegtuig toe in Carcassonne en morgenochtend zal hij zijn fiets assembleren. Bruno komt gepakt en gezakt toe in Carcassonne en assembleert zijn fiets We starten onze tocht in Carcassonne en volgen