Dag 6 – Van Aínsa naar Yebra de Basa (55 km)

22 april 2026: Rust, ritme en kleine ontmoetingen onderweg

Gisterenavond logeerden we in Hostal Apolo XI, vlak naast Hotel Apolo XI. Beide worden uitgebaat door dezelfde eigenaar – volgens mij de lokale overheid. Een hostal is hier een eenvoudigere en goedkopere versie van een hotel, maar perfect aangepast aan fietsers en wandelaars.

Deze streek is duidelijk een paradijs voor wielertoeristen, mountainbikers en wandelaars. Overal vind je voorzieningen voor fietsers: veilige stallingen, oplaadpunten en uitgebreide informatie over routes, moeilijkheidsgraden en bevoorradingspunten. Alles is hier gericht op actieve reizigers.

Na een verfrissende douche gingen we op zoek naar een restaurantje in de buurt. We vonden al snel iets gezellig. Bruno koos voor een rijstgerecht met varkensvlees en kip met mosterdsaus, terwijl ik een plato combinado nam: worst, groenten, frietjes en een gebakken ei. Daarbij hoorde natuurlijk een frisse caña. Bruno hield het bij water, al proefde hij – zoals wel vaker – even mee. Als dessert nam Bruno een grote portie cheesecake… met twee lepeltjes. Zo konden we samen genieten.

Terug op de kamer ging ieder van ons aan het werk. Bruno verwerkte foto’s en beelden tot een filmpje dat later via zijn broer wordt gemonteerd en op Instagram verschijnt. Hij stuurt ook foto’s en tekst door naar oma, die er dan een Facebookbericht van maakt. Ik schrijf intussen het blogverslag van de vorige dag. Het is mooi om te zien hoe zoveel familieleden meehelpen om dit verhaal te delen en het Rinus Pinifonds te ondersteunen. Samen dragen we dit project, voor ons Rientje.

Ainsa: Plaza Mayor, romaanse kloostergang van de collegiale kerk, een straatje in Ainsa

Ochtend in Aínsa

Rond 11 uur vertrekken we naar het oude centrum van Aínsa, de casco histórico. Dit middeleeuwse stadje speelde een belangrijke rol in de Reconquista en ligt strategisch op een heuvel, met een kasteel en een prachtige romaanse kerk als onderdeel van het verdedigingssysteem.

De huizen vormen aan de achterzijde als het ware een stadsmuur, terwijl de voorzijde bestaat uit gevels met bogen waaronder je beschut kan wandelen. De kerk heeft ook een mooie kloostergang, want het is een collegiale kerk: hier leefde ooit een gemeenschap van kanunniken die zich inzette voor de samenleving. We wandelen door de kerk, bezoeken de kloostergang en drinken nog een koffie onder de bogen van het plein. Daarna doen we nog snel wat inkopen in een supermercado.

Ainsa: Plaza Mayor, de collegiale kerk

Op weg naar Yebra de Basa

We nemen de N260 richting Yebra de Basa, zo’n 55 kilometer verder. De hoge Pyreneeën zien we vandaag niet – ze verschuilen zich achter de heuvels. Maar het landschap blijft prachtig: glooiende groene hellingen, bossen en hier en daar velden met bloeiend koolzaad. De weg gaat op en neer, maar de hellingen zijn goed te doen. We volgen een tijdlang de rivier de Ara, die eerst wild stroomt en later rustiger wordt. Onderweg stoppen we aan een mirador om indrukwekkende rotsformaties te bewonderen – lagen gesteente die als schijven op elkaar lijken gestapeld.

In het dorpje Fiscal houden we rond 13 uur halt voor een koffie en een sandwich. Bruno informeert naar de veiligheid in de tunnels die we nog moeten nemen. Een lokale inwoner stelt hem gerust: er is een systeem waarbij fietsers zich aanmelden, waarna de maximumsnelheid in de tunnel automatisch wordt verlaagd en automobilisten gewaarschuwd worden. Een geruststellende gedachte.

De glooiende hellingen tusse, Ainsa en Yebra de Basa en de mirador de Janovas

Na Fiscal begint de laatste klim van de dag: 8 kilometer aan ongeveer 8%. Gelukkig zijn er twee rijstroken, waardoor auto’s veilig kunnen voorbijrijden. Na de laatste tunnel van 2650 meter volgt nog een korte klim… en dan een lange, prachtige afdaling van 11 kilometer.

Voor ons opent zich een panorama van eindeloze groene heuvels – een indrukwekkend zicht.

Aankomst en eenvoud

Rond 15u45 belt Magda om te vragen wanneer we aankomen. Niet veel later zien we de afslag naar Yebra de Basa. Nog 750 meter, langs een oude kerk, en we bereiken onze verblijfplaats: een albergue rural, uitgebaat door de gemeente.

We komen aan rond 16 uur. De ontvangst is eenvoudig maar hartelijk. De kamers zijn verzorgd, er is een kleine keuken en zelfs een automaat met basisproducten: pasta, saus, drank… alles wat je nodig hebt.

De kerk van Yebra de Basa, etend in onze albergue en een mooie schoorsteen

Ik was mijn fietskledij en hang ze te drogen in de zon. Daarna maak ik een korte wandeling door het stille dorp. Een oude man van 87 vertelt me dat hier zo’n 125 mensen wonen – een kleine, rustige gemeenschap. ’s Avonds koken we zelf: pasta met tomatensaus, brood en wat chocolade als dessert. Ik zet nog een koffie met een oude percolator. Eenvoudig, maar perfect.

We praten nog wat na over de voorbije dagen. Onze benen voelen het steeds meer, maar we genieten volop. Voor Bruno helpt ibuprofen, voor mij volstaat paracetamol.

Vooruitblik

Het is 21u45. Tijd om te slapen.

Morgen trekken we verder richting Jaca en Canfranc Estación. In Jaca willen we zeker de kathedraal van San Pedro bezoeken, en de beroemde kapel met fresco’s die sommigen de “Sixtijnse kapel van Spanje” noemen. Ook het oude fort staat op het programma.

Maar dat is voor morgen.

Nu eerst rust.