DAG 15 – van Belorado naar Burgos via San Juan de Ortega

DAG 15 – 1 mei 2026

We starten de dag met een prima ontbijt in Hostal Point B. De voorbije dagen aten we meestal ons eigen brood met kaas en confituur (waaronder de heerlijke zelfgemaakte kweeperenconfituur van Bernadette), maar vandaag gaan we eens voor het buffet. Een kleine luxe die deugd doet. Voor we vertrekken, geeft de gastheer ons nog een uitstekende tip voor het laatste stuk naar Burgos: een rustiger, groener alternatief langs een riviertje. Dat houden we zeker in gedachten.

Laatste suggesties in Hostal point B; Iliana en Luciana, San Pedrokerk Belorado

Bij het verlaten van de hostal ontmoeten we twee Amerikaanse dames uit Miami, Iliana en Luciana. Ze doen de Camino op hun eigen manier: stukjes te voet, stukjes met de taxi. Hun motivatie is duidelijk religieus – ze zijn hier om opnieuw te bidden bij een Mariabeeld dat hen jaren geleden heeft geraakt. Opnieuw zo’n warme ontmoeting met pelgrims die elk hun eigen weg en reden hebben.

We verlaten Belorado via het dorpsplein met zijn mooie platanen en rijden langs de gesloten San Pedro-kerk de stad uit. Al snel zitten we op de weg richting de Montes de Oca, een streek die vroeger berucht was: weinig wegen, weinig bescherming en vaak overvallen door struikrovers. Vandaag is het vooral stevig klimmen geblazen tot zo’n 1150 meter, door een glooiend en stil landschap.

Klimmend in de montes de Oca, de Rientje wolken, San Juan de Ortega

Onderweg nemen we regelmatig foto’s. Bernadette maakt foto’s van wolken voor een vriendin die haar dochter verloor; ze ziet haar dochter terug in die wolken. Ik neem dat idee over en begin ook “Rientje-wolken” te fotograferen. Kleine, intieme momenten van herinnering en verbondenheid, hoog in de lucht.

Na de klim volgt een afdaling en slaan we rechtsaf. Na enkele kilometers bereiken we het klooster van San Juan de Ortega, één van die magische plaatsen op de Camino waar pelgrims spontaan blijven hangen. De kerk is een mooie combinatie van romaanse en gotische elementen en staat bekend om het bijzondere kapiteel dat de geboorte van Christus uitbeeldt: de boodschap aan Maria, de ontmoeting met Elisabeth en de geboorte zelf, met Jozef wat twijfelend op de achtergrond. Een prachtig stukje middeleeuwse symboliek.

San Juan de Ortega, het graf van de heilige, een retabel

San Juan de Ortega zelf was een echte bruggen- en wegenbouwer, letterlijk en figuurlijk. Hij zorgde voor veiligere routes voor pelgrims en bouwde infrastructuur die hun tocht mogelijk maakte. Zijn graf in de kerk getuigt van de grote verering die hij genoot.

Buiten, in de zon, is het tijd voor een koffie… en vooral voor ontmoetingen. We zien Phil Johnson terug, die we al in Roncesvalles ontmoetten – een blij weerzien. Daarna spreken we met Jenny uit Zuid-Afrika, die de Camino stapt met de as van haar overleden man. Ze wil die uitstrooien in Muxía, aan de oceaan. Even later komt Ray uit Nieuw-Zeeland informeren naar fietsmogelijkheden omdat zijn voeten hem in de steek laten. Ook zijn partner sluit even aan. Nog twee Fransen uit Rijsel wensen ons een goede tocht. Het is bijzonder hoe op zo’n plek verhalen samenkomen: verlies, hoop, liefde, doorzetting.

Phil Johnson, Jenny en Ray

Na al die ontmoetingen lunchen we ter plaatse, in de schaduw. Eenvoudig maar perfect: brood, kaas, banaan, yoghurt en confituur – en voor mij een 0.0 pintje. Daarna keren we terug naar de weg en volgen een tijdlang het gravelpad langs de N120.

In Castañares ontmoeten we Ward opnieuw, de man van Bernadette en onze logistieke steun. Hij verblijft daar enkele dagen en werkt vanop afstand. Het is een hartelijk weerzien en fijn om te weten dat hij nooit veraf is. Ik wil hem vooral bedanken omdat hij Bruno naar de luchthaven heeft gebracht.

Vanuit Castañares over de Puente Santa Maria naar mijn hostal in Burgos

Bernadette begeleidt me nog een stukje richting Burgos, om zeker te zijn dat ik het juiste pad neem langs het riviertje en door de groene zones rond de stad. Zoals vaak is ze een uitstekende en zorgzame co-piloot. Uiteindelijk leg ik de laatste kilometers alleen af.

Het pad naar Burgos is werkelijk prachtig: langs het water, door bomen en parken, zonder verkeer. Een zachte, rustige binnenkomst die uitkomt bij de Puente de Santa María, vlak bij de kathedraal. Mijn hostal ligt op amper 400 meter – pure luxe na een lange dag.

De aankomst verloopt vlot. Ik deel een kamer met een pelgrim uit Kentucky, wat me doet denken aan Luc, die ooit in de VS werkte. We denken vaak aan hem en zijn familie in deze moeilijke periode.

Het is nog vroeg in de avond. Tijd om even te rusten, misschien nog een korte wandeling door de stad en plannen maken voor morgen, wanneer we Burgos verder zullen ontdekken.

Een dag vol inspanning, natuur, herinneringen en vooral: ontmoetingen die blijven nazinderen.

Buen Camino 🌿🚴‍♂️

Het kapiteel van de geboorte van Christus