Dag 13 – Van Puente la Reina naar Logroño

Dag 13 – 29 april 2026

Vandaag belooft een lange en goedgevulde dag te worden. Na een kort ontbijt stappen we al snel op de fiets — maar niet zonder eerst een kleine omweg te maken. Gisteren waren we, moe als we waren, voorbijgefietst aan de bijzondere kerk van Eunate. Dat willen we vandaag rechtzetten.

Na een korte rit van zo’n 6 kilometer bereiken we dit mysterieuze, achthoekige kerkje temidden van een open landschap. Eunate blijft vragen oproepen: was het een tempelierskerk, of hoorde het toe aan de hospitaalridders van Sint-Jan? En waarvoor diende het precies? Wat wel vaststaat, is de schoonheid van deze romaanse parel. De achthoekige vorm verwijst naar de verrijzenis, en de omlopende galerij doet vermoeden dat hier processies plaatsvonden. Het beeldhouwwerk rond de ingang — met onder andere griffioenen — straalt kracht en bescherming uit. Binnenin heerst een sobere rust, met een mooi Mariabeeld en een indrukwekkend mozarabisch gewelf. Een plek die blijft hangen.

Het kerkje van Eunate

We zetten onze tocht verder richting Estella, over glooiende wegen tussen velden en bomen. Onderweg begint het te regenen, en we trekken onze regenjassen aan — al blijkt dat later van korte duur.

In Estella stoppen we even voor een koffie. Wanneer we buitenkomen, is mijn regenjas verdwenen. Een kleine domper op de dag, maar ook een herinnering dat waakzaamheid nodig blijft — zelfs op de Camino.

Gelukkig volgt al snel een moment dat het vertrouwen in de mens weer helemaal herstelt. In een klein pelgrimswinkeltje ontmoeten we Sandra, een engel door Rientje gezonden. Ze houdt een oogje in het zeil voor onze fietsen, neemt onze helmen binnen en helpt ons met een nieuwe regenjas — met een warme glimlach en een flinke korting. Ze geeft ons zelfs een stuk lokale chocolade mee. Een klein gebaar, maar groots in betekenis. Soms verschijnen er inderdaad mensen op je pad die het verschil maken.

Het gewelf van de kerk van Eunate, we trekken onze regenjassen aan, Bernadette met Sandra

We bezoeken de indrukwekkende San Pedro-kerk, bereikbaar via een monumentale trap. Binnen vinden we een rijk gotisch interieur, met kunstwerken uit verschillende periodes. De kloostergang, deels beschadigd tijdens de Napoleontische oorlogen, blijft een stille getuige van de geschiedenis.

Verderop proberen we de kerk van het Heilig Graf te bezoeken, maar die wordt momenteel gerestaureerd. Toch zien we genoeg om onder de indruk te zijn van het beeldhouwwerk aan de noordzijde — slim geplaatst langs de Camino, zodat pelgrims het zeker zouden opmerken.

Estella: De kerk van San Pedro met de indrukwekkende trap en de H. Grafkerk

Ook de San Miguel-kerk mag niet ontbreken. Op een rots gebouwd en bereikbaar langs een indrukwekkende gevel, rijk versierd met romaanse beeldhouwwerken. Binnen valt vooral het retabel van de Heilige Helena op — de vrouw die volgens de traditie het kruis van Christus terugvond in Jeruzalem.

Na al deze indrukken fietsen we verder naar het klooster van Irache. Daar wacht een bijzonder moment: een fontein waar pelgrims gratis wijn kunnen tappen. We houden het bescheiden, maar proeven toch even. Daarna genieten we van een eenvoudige picknick in het park.

Estella: portaal van San Miguelkerk; Irache: proeven van de gratis wijn en picknick

De tocht gaat verder naar Los Arcos, waar we net te vroeg zijn om de kerk te bezoeken. We nemen een korte pauze op het dorpsplein en fietsen dan door naar Torres del Río. Daar ontdekken we opnieuw een prachtig achthoekig kerkje, met een indrukwekkend mozarabisch gewelf. De rust en de eenvoud maken het tot een bijzondere plek.

De tijd dringt, dus we rijden door naar Viana, een historisch stadje op een heuvel. We verkennen kort de oude straatjes en zetten dan koers richting Logroño.

De laatste kilometers blijken nog een uitdaging. Logroño is groot en uitgestrekt, en we verdwalen even tussen industrieterreinen. Gelukkig helpt een vriendelijke dame ons op weg en begeleidt ons tot dicht bij onze albergue.

Kerken van Los Arcos en Torres del Rio; stadspoort van Viana

Rond 19u30 komen we eindelijk aan. Bernadette heeft een eigen kamer, ik een bed in een ruime slaapzaal — dit keer met kleine compartimenten die toch wat privacy bieden.

Na een snelle opfrissing gaan we op zoek naar eten en belanden in een gezellig spelcafé, waar we genieten van een eenvoudige maar smakelijke hamburger en een glas bier. De dag was lang — zo’n 90 kilometer — en rijk aan indrukken.

Voor het slapengaan bel ik nog even met Magda. Daarna kruip ik moe maar tevreden in bed.

Morgen trekken we verder richting Belorado, via Nájera en Santo Domingo de la Calzada. Er wacht ons opnieuw een dag vol ontdekkingen.

De Camino blijft verrassen.

Logroño: onze albergue en avondmaal in spelcafé