Dag 9, 26-08-2025: van O Coto bij Medide naar O Rio bij Arzua

We werden wakker rond 7u30. Ik nam een douche, Floris begon al in te pakken, en tegen 08u20 zaten we aan het ontbijt. Er was niet zo veel keuze, en net als het avondeten van gisteren was het best duur, zeker voor Spaanse normen. De kok was wel erg vriendelijk en zat beneden al op ons te wachten. Hij bood meteen aan om de televisie in de eetruimte aan te zetten met wat wij wilden bekijken. We lieten de Spaanse dramaserie opstaan; het was een leuke achtergrond toevoeging. 
Floris nam koffie, ik chocolademelk, en we namen elk een broodje waarvan we de helft bewaarden voor de middag. Na het ontbijt pakten we verder in, en tegen 9u vertrokken we alweer. We moesten 15 km stappen van O Coto naar O Río.

Het kerkje van Santa Maria de Leboreiro

Ongeveer 20 minuutjes later passeerden we een mooi kerkje, de Iglesia de Santa Maria de Leboreiro. Binnen waren enkele mooie fresco’s te zien. Tot nu toe vonden we de meeste kerkjes vaak mooier vanbuiten dan vanbinnen, binnenin lijken ze soms wat geforceerd ingericht, alsof er wordt geprobeerd een sfeer toe te voegen die er oorspronkelijk niet was. Het is dan ook fijn om hier iets echt authentieks te zien. We haalden hier ook onze eerste stempel van de dag.

De fresco's in het kerkje van Santa Maria de Leboreiro

We wandelden stevig door en stopten rond 10u30 aan een cafeetje. We waren eigenlijk niet moe of hadden nog geen dorst, maar zaten precies gevangen in een stroom van pelgrims. Misschien een beetje asociaal, maar we wilden even aan de drukte ontsnappen.

Na deze korte pauze wandelden we weer een uurtje verder en wilden we een kerk in Melide bezoeken, de Capela do Carme. Onderweg werden we aangesproken door een jonge man verlegen, maar vriendelijk en duidelijk nieuwsgierig. Hij heette Kyle Wong en kwam uit Hongkong. Vorig jaar wandelde hij al naar Santiago vanuit Portugal, en dit jaar vertrok hij vanuit Saint-Jean-Pied-de-Port in Frankrijk. Hij deed de tocht in zijn eentje omdat hij van wandelen houdt, maar vertelde dat hij onderweg veel mensen heeft leren kennen, dus zich zeker niet alleen voelde.

Hij toonde ons ook een mooie video die hij eerder ongemerkt van ons had gemaakt. Hij post dagelijks video's van zijn reis op Instagram: @kyle_wong56. Hij had al onze filmpjes bekeken en stuurde ons zelfs later nog een berichtje dat hij niet kon wachten op de volgende. De kerk die we eigenlijk wilden bezoeken bleek gesloten te zijn, dus wandelden we nog een uurtje door.

Galicische kruisen met beeldjes onderaan het kruis en de Capela do Carme. in Melide

Rond 12u30 kwamen we aan bij een cafeetje waar we niets bestelden, maar gewoon even uitrustten. Ik vroeg aan Floris of hij een ingevlochten vlecht in mijn haar kon maken zodat het niet in de weg zat. Ik had niet verwacht dat die simpele vraag zo’n kettingreactie zou veroorzaken of zo serieus genomen zou worden.
Hij begon meteen YouTube-tutorials op te zoeken en probeerde het zo’n twaalf keer opnieuw, telkens met het nodige haarverlies en een licht getraumatiseerde hoofdhuid als gevolg. We trokken verder, zonder vlecht.

Verder stappen langs het kerkje van Furelos

Een uurtje later kwamen we langs een bankje waar we weer even pauze namen. Het voelde alsof we om de tien minuten pauzeerden, maar eigenlijk zat er telkens zeker een uur tussen, en de kilometers bleven vlot verdwijnen. Het ging vandaag echt ontzettend goed.

Bij aankomst in O Río moesten we op zoek naar onze slaapplek, die niet aangeduid stond op Google Maps. Het dorpje was gelukkig niet groot en we herkenden het gebouw snel van de foto’s op booking.com. Voor het eerst deed Floris samen met mij een siësta, we sliepen een heerlijk uurtje samen. Daarna namen we een douche en begon Floris met het dagfilmpje. Ik deed ondertussen onze vuile kleren in de wasmachine, haalde ook twee ijsjes, keek een stukje van een film, en hing de was op. Net op dat moment was Floris klaar met het monteren van onze video.

Santa Maria de Melide

We gingen naar beneden om te eten.

Er is hier een heel gezellige tuin, en de mensen die ons ontvingen zijn heel hartelijk. Ik bestelde een pizza, Floris een spaghetti bolognese. Daarna hadden we allebei nog honger en deelden we nog een paella. Alles werd goed klaargemaakt en dat voor een mooie prijs.

Morgen wandelen we naar Salceda, het wordt al onze voorlaatste dag.
Tot morgen!

Paella eten in de tuin