Dag 7: 24-08-2025: Vanuit Portomarin naar Ventas de Naron. Nog minder dan 70 km te gaan

Vandaag was een heel rustige dag: 12,5 km van Portomarín naar Ventas de Narón. Dat hadden we nodig na de lange afstand van gisteren. We stonden op in ons mooie kamertje om 8u30. Ik maakte de blog voor gisteren af, maakte me klaar en pakte mijn valies in. Floris had dat al gedaan toen ik mijn blog schreef. Toen we allebei klaar waren, gingen we naar een heel mooi bakkertje: “D’Gusta”. Het had ook een mooi terrasje met een prachtig uitzicht. We waren beiden nog heel moe en ik kon bijna niet wakker blijven. In het bakkerijtje hadden we allerlei koffiekoeken besteld en een koffie voor Floris. Ik hou eigenlijk niet zo van zoete ontbijtjes, maar dat leek het enige te zijn dat ze hadden. Later zagen we toch mensen eitjes en andere hartige dingen eten — we moeten het gemist hebben of er gewoon niet naar gevraagd hebben.

Ontbijt op terras van de bakker, met uitzicht op de rivier en Portomarin

Hierna stopten we nog aan een supermarkt om een salade voor tijdens de middag te kopen en grotere blarenpleisters, die heb ik intussen echt wel nodig. Vooraleer verder te stappen brachten we ook nog een bezoek aan de versterkte kerk van Portomarin. Daarna vertrokken we om verder te wandelen. Na minder dan een halfuur begon ik echt pijn te hebben aan de blaren op mijn hielen. We stopten langs de weg, haalden mijn oude pleisters eraf, ontsmetten mijn blaren, plakten de nieuwe pleisters erop en ik deed dikkere sokken aan. Na deze ‘ehbo-pauze’ ging het stappen veel vlotter.

De kerk van Portomarin die uit de vallei werd verplaats en op de heuvel heropgebouwd bij het bouwen van een dam in de rivier

Toen we 5 km op weg waren, namen we een pauze aan de kant van een bos waar ook een grote tractor geparkeerd stond. We aten onze salade op en namen kort rust. Het valt ons op dat we de eerste dagen niet alleen veel meer mensen tegenkwamen, maar ook drinkwaterkraantjes, bankjes en cafeetjes.

We gingen verder en namen tegen 14u een pauze in een eet-cafeetje. Ik bestelde nog een salade en fruitsap, Floris nam een fruitsap en een iced coffee. We speelden een kaartenspel dat we meehebben. Na een klein uurtje vertrokken we weer en namen we best niet te veel pauzes meer, zodat we nog vroeg genoeg aankwamen. Het was nog 7 km wandelen.

Na een halfuurtje sprongen we toch nog snel ergens binnen en nam ik een iced coffee voor onderweg en Floris een waterijsje. We wandelden goed door en bespraken allerlei dilemma’s. Yasmine had ons een pakje kaarten meegegeven waar dilemma’s op stonden. Die bespraken we onderweg en we maakten ook varianten op de bestaande kaartjes. Dit hielp ons goed bezig te blijven en deed de tijd sneller gaan.

De mooie landschappen en uitzichten onderweg

Het laatste deel van de wandeling was het mooiste. We passeerden heuvels met opgedroogd gras en mooie uitzichten. Zo’n mooie uitzichten voelen echt als een beloning, zeker als je die ziet na een moeilijke beklimming of een lange afstand.

Voor we het wisten kwamen we aan in Ventas de Narón. We slapen vandaag in een heel klein kamertje, veel groter zal die niet kunnen zijn want we zitten hier ook in een heel klein dorpje. Er is hier bijna niks. Gelukkig is er bij onze kamer ook een restaurantje en ontbijt.

Toen we aankwamen ging Floris douchen en viel ik, voor de verandering, in slaap. Toen ik wakker werd, nam ik ook een douche en begon Floris alvast te monteren. Toen gingen we eten. Er was niet veel vegetarisch, dus ik nam een tortilla en een broodje kaas. Floris nam een hamburger waar hij erg van genoot. Toen kochten we nog een drankje en een lolly voor tijdens het bekijken van onze serie en we gaan niet te laat slapen vandaag. Het wordt morgen voor de laatste keer nog een stevige dag.

Nog minder dan 70 km te gaan

We zijn nu al over de helft van onze tocht. We zijn iedereen die ons steunt, op welke manier dan ook, enorm dankbaar en denken vaak aan jullie deze reis. 

Tot morgen 3 X